ตอนเช้าไปใส่บาตรทุกวัน ฉันจะเดินแจกอาหารเม็ดให้กับหมาวัด+ริมทางไปเรื่อยจนถึงวัด ซึ่งอยู่ใกล้ตลาด ที่ตลาดมีหมาตัวนึง เอามือ (ขาหน้า) มาสะกิด คนที่มาซื้อหมูย่าง (บ๊ะเล่นของแพง) ใครได้สบตากะมันเป็นต้องเสียหมู 1 ไม้เป็นอย่างน้อย และมันก็ดูอ้วนพี เพราะท่าสะกิด ของมันเนี่ยแหละ ไครไม่สนใจ มัจะตามสะกิดซ้ำๆ จนได้กิน ฉลาดแท้แฮะ

วันนึงไปตลาด เห็นมันนอนอยู่รินทาง ท่าทางบาดเจ็บ ฉันเดินเข้าไปดูด้วยความคุ้นเคยกะมัน มีแผลเล็กๆ ที่สีข้างของมัน เลือดไหลซึมอยู่ในผิวรอบบริเวณแผล เหมือนจะช้ำในด้วย คาดว่าถูกตีด้วยไม้หน้าสาม ถามคนที่อยู่ในเหตการณ์เขาว่า มันไปกัดหมาของตำรวจ ซึ่งเป็นพันธ์ดีปุกปุย ตัวเล็กมากๆ

ฉันได้แต่อึ้งเพราะไม่รู้จะทำไงดี เอาหมูไปให้มัน ก็ไม่กิน ได้แต่ หน้าหงอยๆ ซีดเซียว เจ้าของเป็นแม่ค้าขายผักก็ไม่อยู่

วันรุ่งขึ้นฉันไม่เห็นมันอยู่ที่ตลาด นึกว่ามันคงไม่รอด สอบถามแม่ค้าแถวนั้น ได้ความว่า มีคนเอามันไปรักษาแล้ว (สาธุ) ค่อยโล่งอกหน่อย เพราะมันดูเป็นหมาที่ดี หน้าตาฉลาดเฉลียว ไม่น่าเกิดเรื่องขึ้นเลย

ได้ความว่า มันต้องผ่าตัดใหญ่ (เอ๋!!) ถูกตีทำไมต้องถึงกับผ่าตัด  แม่ค้าผลไม้กระซิบว่า "อย่าเอ็ดไป ตำรวจคนนั้น ยิงไล่ยิงใส่มัน 1 นัด แล้วตีมันด้วย ถ้ามันอยู่ให้เห็นอีก มันคงจะไม่รอด"

แค่เพราะมันกัดกัน ตามประสาหมา ถึงกับยัดตะกั่วกันเชียวรึ ถ้าเป็นคนต่อยกัน ท่านจะยิงเขารึไง นั่นเป็นอีกสาเหตุที่ทุกวันนี้เราไม่ได้เห็นมันอีกเลย

ต่อมารู้ว่า ตอนที่มันโดนยิงคนใจบุญพาไปหาหมอ แล้วต้องผ่าตัด ไม่มีค่ารักษามัน มีคนรวยท่านหนึ่งอยู่ที่นั่นฟังเรื่องราวของมันก็สงสาร ช่วยออกค่ารักษาให้ และยังรับอุปการะมันอีกด้วย แม่ค้าผักที่เป็นเจ้าของ ก็คงช่วยมันไว้ไม่ได้แน่ เพราะกลัวตำรวจท่านนั้น อีกหลายวันกว่าแม่ค้าจะกลับมาขายผักตามเดิม และฉันก็ไม่ได้เห็นมันอีกเลย แต่ดีใจกับมันด้วย ที่คงอยู่สุขสบายดี..(แถมดีกว่าเดิม)